شايد بتوان تاريخ آرايش و تذهيب قرآن را هم‌زمان با نوشتن آن دانست به اين معني كه نخست به منظور تعيين سر سوره‌ها، آيه‌ها، جزءها و سجده‌ها آن را به نوعي تزيين مي‌كردند. رفته رفته علاقه مفرط مسلمانان به قرآن و همچنين عشق به هنر، هنرمندان را بر آن داشت تا در تذهيب آن دقت بيشتري به كار برند و در نتيجه اين آثار از سادگي بيرون آمد و جنبه تزئيني به خود گرفت به خصوص قرآن‌هايي كه براي امراء و بزرگان نوشته مي‌شد. اين امر خود يكي از علل توجه هنرمندان به تزيين بيشتر و موجب تكامل فن تذهيب شد.